Print this page

- przyciąganie kapitału zagranicznego, nowoczesnej techniki i technologii, opanowanie doświadczeń w zakresie zarządzania, przygotowywanie wykwalifikowanych kadr; - zwiększanie wpływów walutowych pochodzących z eksportu; - stymulowanie reformy gospodarczej oraz „wstępna obróbka” jej przedsięwzięć; - efektywne wykorzystanie zasobów naturalnych; - stymulowanie rozwoju gospodarczego kraju, przekazywanie nowoczesnych technologii zagranicznych i doświadczeń w dziedzinie zarządzania wewnętrznym regionom Chin; - tworzenie „zapór” (buforów) gospodarczych w związku z przejęciem przez ChRL w 1997 roku Hongkongu i Makao, a w przyszłości również i Taiwanu; - mobilizacja rezerw finansowych chińskiej emigracji; - zagwarantowanie szybkiego tempa rozwoju tych regionów kraju, w których zlokalizowane są wszystkie typy specjalnych stref ekonomicznych. Na rozwój chińskich SSE miały znaczący wpływ takie obiektywne czynniki, jak: nadwyżka siły roboczej i jej zaskakująco niska cena; dogodne położenie geograficzne (dostęp do mórz oraz posiadanie wielu portów morskich i rzecznych), bliskość Hongkongu, Makao i Taiwanu; na Hainanie – obecność dogodnych warunków i zasobów naturalnych dla rozwoju turystyki, metalurgii, upraw tropikalnych; jak i subiektywne: przyjęty w 1978 roku kierunek reform gospodarczych i politykę otwartości; gwarancje prawne dla kapitału zagranicznego; ulgi gospodarcze. Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych Prowincji Guangdong, Fujian i Hainan posiadają prawo podejmowania decyzji we wszystkich sprawach gospodarczych dotyczących Specjalnych Stref Ekonomicznych z następującą ich aprobatą przez Stały Komitet Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych oraz Radę Państwową Chińskiej Republiki Ludowej.