|
|
(ostatnia aktualizacja tekstu: 2004-09-17 16:45:47)
wersja do druku |
|
Po drugiej wojnie światowej Polska stała się państwem zależnym od ZSRR, przez blisko pół wieku pozbawionym prawa do suwerennego decydowania o swoich politycznych sojuszach. Aspiracje Polski do odgrywania aktywnej roli w kręgu cywilizacji zachodniej i do uczestniczenia w strukturach euroatlantyckich stały się możliwe dopiero po rozpadzie bloku sowieckiego. Proces integracji europejskiej, oparty o przestrzeganie zasad demokracji, ochronę praw człowieka oraz gospodarkę rynkową stał się dla Polski wzorem rozwoju cywilizacyjnego. Państwa Unii Europejskiej są dziś dla Polski głównym partnerem w tworzeniu wolnego rynku i kształtowaniu nowych warunków bezpieczeństwa zewnętrznego. |
| |
| Polityka obronna i bezpieczeństwa (2745)
| | Najważniejszym celem polskiej polityki w sferze bezpieczeństwa jest ochrona funkcjonowania demokratycznego, niepodległego i suwerennego państwa jego integralności terytorialnej, nienaruszalności granic oraz przestrzegania praw i wolności obywatelskich. | | Przystąpienie do Unii Europejskiej (1815)
| | Głównym celem polskiej polityki zagranicznej jest uzyskanie członkostwa w Unii Europejskiej na warunkach uwzględniających polskie realia historyczne i społeczne oraz aspiracje Polaków. | | Umacnianie pozycji Polski w świecie (2529)
| | Polska wspiera działania społeczności międzynarodowej na rzecz trwałego pokoju w Europie i na świecie, ochrony podstawowych praw człowieka oraz współistnienia i rozwoju wszystkich państw. | |
|
|
|