|
|
(ostatnia aktualizacja tekstu: 2004-09-17 16:54:01)
![Print [0.12 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/221.gif) wersja do druku |
Członkostwo w organizacjach międzynarodowych
Organizacja Narodów Zjednoczonych
Polska wspiera działania społeczności międzynarodowej na rzecz trwałego pokoju w Europie i na świecie, ochrony podstawowych praw człowieka oraz współistnienia i rozwoju wszystkich państw. Respektując rolę ONZ jako forum wspólnego przeciwdziałania zagrożeniom i wyzwaniom stojącym przed społecznością międzynarodową, Polska aktywnie uczestniczy w przedsięwzięciach antyterrorystycznych inicjowanych i realizowanych przez Organizację. Polscy oficerowie i żołnierze, biorący udział w operacjach pokojowych po egidą ONZ, otrzymują najwyższe oceny od ich dowództwa. W marcu 2002 roku Polska objęła roczne przewodnictwo w Komisji Praw Człowieka NZ. Jej głównym celem stało się poszukiwanie kompromisu między racjami państw rozwiniętych i rozwijających się wobec konfrontacji postaw i stanowisk w dziedzinie praw człowieka. Polska zamierza kontynuować wysiłki, aby problematyka praw człowieka nie została odsunięta na drugi plan.
Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organization for Economic Cooperation and Development - OECD)
Polska została przyjęta do OECD w listopadzie 1996 roku. Członkostwo w tej organizacji Polska uznaje za potwierdzenie osiągnięć okresu transformacji oraz włączenie do grona rozwiniętych krajów świata, jako państwa praworządnego, demokratycznego, przestrzegającego praw człowieka oraz stabilnego, wdrażającego zasady gospodarki wolnorynkowej. Członkostwo oraz czynny udział Polski w OECD stworzyło szansę na przyspieszenie procesów integracyjnych ze strukturami europejskimi.
Rada Europy
Ratyfikowanie przez polski parlament, w październiku 1992 roku, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, przyjętej przez Radę Europy w 1950 roku, miało przełomowe znaczenie dla naszych zobowiązań międzynarodowych w dziedzinie prawa. Konwencja umożliwia osobom fizycznym i prawnym składanie skarg na władze państwowe w Komisji Praw Człowieka oraz Trybunale Praw Człowieka. Polska została przyjęta do Rady Europy, zrzeszającej obecnie 41 państw europejskich, w listopadzie 1991 roku. Głównym celem Rady Europy jest działanie na rzecz współpracy między rządami i parlamentami, szerzenia wartości związanych z demokracją, państwem prawa i przestrzeganiem praw człowieka. Rada poszukuje rozwiązań w zakresie nietolerancji, ochrony mniejszości, praw dziecka, zagrożenia narkotykami, bioetyki i poprawy dostępu młodzieży do kształcenia. W ostatnich latach przedstawiciele Polski aktywnie uczestniczyli w opracowaniu nowych konwencji, między innymi konwencji ramowej o ochronie praw mniejszości narodowych, konwencji w sprawie praw człowieka i biomedycyny - pierwszego międzynarodowego instrumentu ochrony indywidualnych osób przed nadużywaniem nowych technik biologicznych i medycznych - oraz konwencji o prawno-karnej ochronie środowiska naturalnego. Zgodnie z danymi Sekretariatu Generalnego Rady Europy, Polska ratyfikowała dotychczas największą liczbę konwencji w porównaniu z państwami przyjętymi do Rady Europy po 1989 roku.
Współpraca bilateralna
Współpraca z państwami Europy Zachodniej i USA
Po 1989 roku Polska uczyniła podstawą swej polityki zagranicznej współpracę z państwami strefy euroatlantyckiej W interesie państwa polskiego leży, aby Sojusz Północnoatlantycki pozostał nadal systemem wspólnej obrony, opartym na trwałej obecności USA w Europie i ścisłej współpracy jego członków, co stanowi gwarancję jego operatywnego i skutecznego działania. W 2002 roku polsko-amerykańska współpraca polityczna będzie podporządkowana głównie zadaniom wynikającym ze współdziałania państw w ramach koalicji antyterrorystycznej. Polska pragnie utrzymywać także dotychczasową dynamikę stosunków z swoimi głównymi europejskimi partnerami: Niemcami, Francją i Wielką Brytanią.
Spotkanie ministrów spraw zagranicznych: Polski - Krzysztofa Skubiszewskiego, Niemiec - Hansa Dietricha Genschera i Francji - Rolanda Dumasa w Weimarze w sierpniu 1991 roku, stało się jednym z symboli powrotu Polski do grona europejskich państw demokratycznych. Zapoczątkowało ono współpracę trójstronną Polski, Niemiec i Francji pod nazwą Trójkąta Weimarskiego, potwierdzając szczególną odpowiedzialność tych krajów za budowę nowego ładu w Europie. Spotkanie w Weimarze poprzedziło podpisanie 9 kwietnia 1991 roku Traktatu o Przyjaźni i Solidarności między Polską a Francją oraz podpisanie 17 czerwca tego samego roku polsko-niemieckiego Traktatu o Dobrym Sąsiedztwie i Współpracy. Niemcy pozostają głównym sprzymierzeńcem Polski w dążeniu do członkostwa w Unii Europejskiej, które cieszy się także przychylnością Francji. Wielka Brytania wspiera przemiany i tworzenie gospodarki rynkowej od początku transformacji naszego kraju. Jedną z inicjatyw rządu brytyjskiego było utworzenie w 1989 roku Funduszu Know-How, w ramach którego prowadzone jest doradztwo dla krajów Europy Środkowej i Wschodniej.
Polityczny dialog z Rosją
Władze polskie, zarówno na szczeblu najwyższym, jak i na poziomie regionalnym, uważają rozwój kontaktów transgranicznych za skuteczne narzędzie wzajemnego poznawania się i przezwyciężania stereotypów. W interesie Polski leży realizacja strategicznego celu polityki wschodniej Unii Europejskiej, jakim jest budowanie dobrego sąsiedztwa z państwami obszaru Wspólnoty Niepodległych Państw. Jako kraj sąsiadujący bezpośrednio poprzez Obwód Kaliningradzki z Rosją, Polska z dużym zadowoleniem przyjmuje wszelkie inicjatywy zmierzające do rozwoju współpracy, w tym gospodarczej, i rozwiązywania problemów występujących w enklawie i na jej styku z państwami UE. Jako przykład takich działań można wskazać propozycję trójstronnego polsko-litewsko-rosyjskiego programu szkoleniowego dla administracji publicznej, służb granicznych i celnych oraz przedsiębiorstw. Program uwzględnia przede wszystkim rozwój małych i średnich przedsiębiorstw w Obwodzie Kaliningradzkim. Wizyta prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina w Polsce, w styczniu 2002 roku, budzi nadzieję na dalszy rozwój wzajemnych stosunków w duchu dobrosąsiedzkiego partnerstwa, równouprawnienia, zaufania i wzajemnego szacunku.
Działania na rzecz utrwalenia prozachodniego wyboru Ukrainy
Polska deklaruje swoje zdecydowane poparcie dla Ukrainy w jej ambicjach zbliżenia z państwami i instytucjami strefy euroatlantyckiej. Dowodem na dobre stosunki między oboma państwami może być funkcjonowanie Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej i Ukrainy, utworzonego w 1993 roku. W ramach jego prac podjęto m.in. kwestie współpracy organizacji międzynarodowych, instytucji samorządowych i pozarządowych, problemy kooperacji gospodarczej (m.in. w obszarze bałtycko-czarnomorskim), transgranicznej, wojskowej i kulturalnej. Rozwój partnerstwa polsko-ukraińskiego odgrywa szczególną rolę w polskiej polityce wschodniej.
Współpraca w regionie
Umacnianie pozycji Polski w regionie
Po upadku systemu komunistycznego wspólne doświadczenia przeszłości i świadomość nowych wyzwań politycznych, społecznych i ekonomicznych, skłoniły trzy kraje regionu - Polskę, Węgry i Czechosłowację do zacieśnienia kontaktów. W deklaracji podpisanej w węgierskim Visegradzie w lutym 1991 roku szefowie państw zobowiązali się m.in. do włączenia się w europejski system polityczno-gospodarczy oraz wzmocnienia współpracy regionalnej, gospodarczej i kulturalnej. Utworzona w ten sposób Grupa Wyszehradzka, składająca się po rozpadzie Czechosłowacji z Polski, Węgier, Republiki Czeskiej i Słowacji, jest ważnym elementem współpracy regionalnej, wzmacniającym pozycję czterech partnerów w procesie integracji europejskiej. W 2000 roku państwa Grupy powołały do życia pierwszą wspólną organizację - Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki, wspierający działania w dziedzinie kultury, edukacji i wymiany młodzieży.
Świadectwem regionalnego podejścia do problemów gospodarczych stało się powołanie w 1993 roku - z inicjatywy Grupy Wyszehradzkiej - Środkowoeuropejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (CEFTA). Utworzenie CEFTA stanowiło potwierdzenie aktywnego uczestniczenia w procesie integracji gospodarczej w Europie. Obok członków Grupy Wyszehradzkiej do CEFTA należą Bułgaria, Słowenia i Rumunia.
Inicjatywa Środkowoeuropejska
Jest to płaszczyzna współpracy państw Europy Środkowej i Wschodniej, zainicjowana w 1989 roku Polska uczestniczy w jej pracach od 1991 roku. Pomimo zróżnicowanej sytuacji państw członkowskich, Inicjatywa pozostaje platformą dialogu politycznego o kwestiach regionalnych i forum współdziałania państw środkowoeuropejskich w integracji kontynentu. Jednym z efektów, organizowanego cyklicznie Forum Gospodarczego ISE, stało się powołanie - z inicjatywy Polski - roboczej grupy ds. współpracy regionalnej i transgranicznej.
Rada Państw Morza Bałtyckiego - mare nostrum
Polska traktuje międzynarodową współpracę transgraniczną jako ważny element procesów integracyjnych w Europie, doceniając jej wpływ na gospodarczy, społeczny i kulturalny rozwój regionów. Takim regionalnym forum współpracy jest Rada Państw Morza Bałtyckiego, istniejąca od 1992 roku organizacja skupiająca państwa basenu Morza Bałtyckiego. W jej skład, obok Polski, wchodzą także Dania, Estonia, Finlandia, Niemcy, Islandia, Łotwa, Litwa, Norwegia, Rosja i Szwecja. Rada, w której pracach od początku uczestniczą przedstawiciele Komisji Europejskiej, zajmuje się koordynacją działań w zakresie ochrony środowiska naturalnego Bałtyku, rozwoju infrastruktury energetycznej i transportowej, zacieśnianiem więzi pomiędzy krajami bałtyckimi oraz z Unią Europejską.
Euroregiony - płaszczyzna współpracy transgranicznej
Demokratyczna Polska przykłada wielką wagę do rozwijania przyjaznych i partnerskich stosunków ze swoimi sąsiadami. Po przyjęciu dokumentów, stanowiących fundament współpracy transgranicznej - Europejskiej Konwencji Ramowej o Współpracy Transgranicznej, Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego oraz Europejskiej Karty Regionów Granicznych i Transgranicznych - Polska od początku lat 90. aktywnie współuczestniczy w tworzeniu euroregionów, których celem jest rozwój współpracy gospodarczej, rozbudowa infrastruktury, ochrona środowiska, turystyka i działalność kulturalno-edukacyjna. Polskie miasta i gminy przygraniczne zrzeszone są w czternastu euroregionach. Na granicy zachodniej funkcjonują cztery euroregiony: Nysa, Sprewa - Nysa - Bóbr, Pro Europa Viadrina oraz Pomerania, który oprócz polskich i niemieckich gmin skupia także samorządy szwedzkie. Na granicy południowej euroregiony: Glacensis, Pradziad, Śląsk Cieszyński, Silesia stanowią płaszczyznę współpracy polsko-czeskiej, natomiast Beskidy - polsko-czesko-słowackiej. W ramach Euroregionu Tatry Polska współpracuje ze Słowacją. Na pograniczu Polski, Rosji, Litwy i Białorusi powstał Euroregion Niemen, a na granicy Polski i Ukrainy - Euroregion Bug. Wyjątkowe w skali Europy są: Euroregion Bałtyk, który oprócz Polski obejmuje regiony przygraniczne pięciu krajów basenu Morza Bałtyckiego: Danii, Szwecji, Litwy, Łotwy i Obwodu Kaliningradzkiego, jako części Federacji Rosyjskiej oraz Euroregion Karpacki, działający na terenie Polski, Ukrainy, Węgier, Słowacji i Rumunii. |
| |
|
|
|
|
|
Bazy Danych 
Polskie Placówki
