|
|
(ostatnia aktualizacja tekstu: 2004-09-17 17:03:55)
![Print [0.12 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/221.gif) wersja do druku |
![Polish army [5.48 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/458.jpeg) | | Polish army | ![Polish army military exercises [35.74 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/459.jpeg) | | Polish army military exercises | ![NATO flag raising ceremony [29.63 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/460.jpeg) | | NATO flag raising ceremony |
Strategiczne cele polskiej polityki bezpieczeństwa
Najważniejszym celem polskiej polityki w sferze bezpieczeństwa jest ochrona funkcjonowania demokratycznego, niepodległego i suwerennego państwa jego integralności terytorialnej, nienaruszalności granic oraz przestrzegania praw i wolności obywatelskich. Opierając swą politykę na zasadach partnerskiej współpracy, Polska pragnie wnosić wkład w budowę trwałego, sprawiedliwego ładu pokojowego w Europie i na świecie, w tworzenie systemu współpracy, którego fundamentem są wartości demokracji, prawa człowieka oraz praworządność i solidarność. Polska realizuje swoją politykę bezpieczeństwa jako państwo członkowskie Sojuszu Północnoatlantyckiego, jako członek stowarzyszony Unii Zachodnioeuropejskiej oraz przez uczestnictwo w dialogu politycznym prowadzonym w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Polska popiera rozwój Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony oraz pragnie jednocześnie aktywnie uczestniczyć w procesie kształtowania Wspólnej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony.
Członkostwo i współpraca w organizacjach międzynarodowych: NATO, UZE, OBWE oraz w ramach PdP i NACC
W ramach polityki bezpieczeństwa Polska wypełnia zobowiązania wynikające z członkostwa w organizacjach międzynarodowych: Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE) oraz Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO). Polska aktywnie uczestniczy również we współpracy międzynarodowej w ramach Partnerstwa dla Pokoju (PdP) oraz Północnoatlantyckiej Rady Współpracy (NACC).
Organizacja Traktatu Północnoaltlantyckiego (North Atlantic Treaty Organization - NATO)
Przystąpienie do NATO stało się głównym celem politycznym Polski po zmianie układu sił w Europie Wschodniej. Rozszerzenie NATO na wschód oznaczało zmianę geopolitycznej pozycji Polski. Przyjęcie do Sojuszu Północnoatlantyckiego 12 marca 1999 roku stanowi jedno z najważniejszych wydarzeń w nowoczesnej historii Polski. Polska stała się częścią sojuszniczego systemu obronnego, gwarantującego bezpieczeństwo i stwarzającego warunki stabilnego rozwoju.
Unia Zachodnioeuropejska (UZE)
Polska, jako członek NATO, uczestniczy na pełnych prawach w spotkaniach i pracach Unii Zachodnioeuropejskiej, posiada prawo udziału w operacjach wojskowych UZE, do których oddelegowała własne siły zbrojne. Unia Zachodnioeuropejska powstała w 1948 roku z inicjatywy Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga w celu współpracy w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa. W 1954 roku do organizacji tej dołączyły RFN i Włochy, w 1990 - Hiszpania i Portugalia. Traktat z Maastricht nadał UZE rangę integralnego składnika rozwoju Unii Europejskiej i określił nowe zadania polegające na opracowywaniu i wdrażaniu decyzji i działań w dziedzinie obronności (tzw. zadania petersburskie).
Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie - OBWE (Organisation for Security and Cooperation in Europe - OSCE)
Polska należała do inicjatorów zwołania konferencji ogólnoeuropejskiej na rzecz osłabienia rywalizacji polityczno - wojskowej między państwami Układu Warszawskiego i NATO. Konsekwencją dialogu politycznego pomiędzy Wschodem i Zachodem stała się w 1975 roku Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (od 1995 roku: Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie). Podpisany w sierpniu 1975 roku Akt Końcowy KBWE wyznaczał ramy pokojowej współpracy państw "od Vancouver po Władywostok". W 1998 roku Polska objęła przewodnictwo Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Do najważniejszych osiągnięć polskiego przewodnictwa zaliczyć można zaangażowanie Organizacji w rozwiązywanie konfliktu w Kosowie przez utworzenie misji weryfikacyjnej OBWE (jej celem było wczesne ostrzeganie i zapobieganie konfliktom). W 2002 roku przewidywana jest debata o reformie OBWE. Stanowisko Polski zmierza do zwiększenia skuteczności Organizacji.
Partnerstwo dla Pokoju
Momentem przełomowym we współpracy Polski z Sojuszem Północnoatlantyckim było zainicjowanie na szczycie NATO w Brukseli w styczniu 1994 roku programu Partnerstwa dla Pokoju. Udział Polski w programie stanowił etap przejściowy w uzyskaniu pełnego członkostwa w NATO. Współdziałanie w ramach Partnerstwa dla Pokoju państw tworzących do niedawna przeciwne obozy, utworzyło nowe możliwości porozumienia politycznego i militarnego. Obecnie, po uzyskaniu członkostwa w NATO, Polska nadal uczestniczy w programie, rozwijając partnerską współpracę wojskową z państwami kandydackimi i popierając ich aspiracje euroatlantyckie.
Północnoatlantycka Rada Współpracy (North Atlantic Treaty Council - NACC)
Północnoatlantycka Rada Współpracy dała Polsce możliwość podjęcia z NATO i innymi krajami partnerskimi wszechstronnego dialogu i konsultacji w sprawach bezpieczeństwa międzynarodowego. NACC powstała w 1991 roku w wyniku londyńskiego szczytu NATO, na którym państwa członkowskie Sojuszu zaprosiły kraje byłego bloku sowieckiego do nawiązania współpracy w zakresie polityki bezpieczeństwa. Współdziałanie w ramach NACC sprzyjało w początkowym okresie stabilizacji stosunków między krajami byłego Układu Warszawskiego, stało się krokiem do "Partnerstwa dla Pokoju" oraz umożliwiło utworzenie "Grupy Ad Hoc ds. Współpracy w Misjach Pokojowych".
Polscy żołnierze w misjach pokojowych NATO oraz ONZ
Poprzez wieloletnie zaangażowanie w misjach pokojowych NZ, Polska zyskała liczące się uznanie społeczności międzynarodowej, a nasze jednostki wojskowe wysoką ocenę za ich profesjonalizm i sprawność działania. Wyrazem tego uznania był wybór Polski na niestałego członka Rady bezpieczeństwa NZ w latach 1996-1997. Dotychczas ok. 30 tysięcy Polaków uczestniczyło w różnego rodzaju misjach zagranicznych. Polska wspiera działania zmierzające do trwałego rozwiązania konfliktów i umocnienia procesów demokratyzacji na Bałkanach. W 1996 roku polscy żołnierze wzięli udział w Siłach Zaprowadzania Pokoju (IFOR), a następnie w Siłach Stabilizujących (SFOR) w Bośni i Hercegowinie. Obecnie Polacy uczestniczą w operacjach pokojowych NZ UNDOF (Wzgórza Golan) i UNIFIL (Liban Południowy), a Jednostka Specjalna Policji w UNMIK (Kosowo). Ponadto 50 obserwatorów i ekspertów policyjnych bierze udział w Międzynarodowych Siłach Policyjnych (UNIPTF) w Bośni i Hercegowinie. Polska uczestniczy w 10 z 15 czynnych obecnie operacji pokojowych. Daje to nam 13 pozycję na liście państw - kontrybutorów NZ. W 1999 roku Polacy uczestniczyli też w misji humanitarnej na terenie Albanii w ramach Wielonarodowych Sił NATO (AFOR), zaś w 2000 roku - w misjach pokojowych na Bałkanach: w Bośni i Hercegowinie (SFOR) oraz Jugosławii (KFOR-Kosowo).
Pomoc rozwojowa i humanitarna
Współpraca na rzecz rozwoju stała się integralnym elementem polskiej polityki zagranicznej - świadczą o tym działania podejmowane przez resort spraw zagranicznych wobec krajów rozwijających się i państw w okresie transformacji. Polska przeznacza środki finansowe na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej w tych krajach, w skali odpowiadającej jej bieżącym możliwościom i zaangażowaniu w międzynarodowych organizacjach pomocowych, zwłaszcza systemu ONZ. W 2000 roku Polska udzieliła krajom rozwijającym się i państwom w okresie transformacji pomocy w wysokości 40,809 mln USD. Działania pomocowe realizowane są we współpracy z organizacjami pozarządowymi.
Polska po 11 września 2001 roku
Zamachy terrorystyczne, dokonane 11 września 2001 roku w Waszyngtonie i Nowym Jorku, podważyły dotychczasowy model bezpieczeństwa międzynarodowego. Sprawiły, że społeczność międzynarodowa uznała terroryzm za najpoważniejsze zagrożenie dla bezpieczeństwa światowego oraz poszczególnych państw.
Polska przystąpiła do stworzonej z inicjatywy USA koalicji antyterrorystycznej i wysłała swoich żołnierzy do Afganistanu i w rejon Zatoki Perskiej. Służbę pełnią tam między innymi saperzy, odział logistyczny, marynarze i żołnierze jednostki specjalnej "GROM" oraz "FORMOZA", wysoko oceniani przez sojuszników. Z inicjatywy Prezydenta RP, Aleksandra Kwaśniewskiego, w listopadzie 2001 roku, odbyła się w Warszawie konferencja międzynarodowa w sprawie zwalczania terroryzmu. Jej celem było między innymi poszukiwanie form współpracy regionalnej wspomagającej działania społeczności międzynarodowej w zwalczaniu terroryzmu. W konferencji wzięli udział przywódcy państw Europy Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej. |
| |
|
|
|
|
|
Bazy Danych 
Polskie Placówki
