![Ok?adka publikacji [6.98 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/579.jpeg) | | Ok?adka publikacji |
Specjalna Strefa Ekonomiczna (SSE) – jest to wydzielone terytorium państwa, na obszarze, którego dla zagranicznych i lokalnych przedsiębiorców funkcjonują specjalne ulgowe warunki gospodarcze (ulgi w systemie: celnym, dzierżawy gruntu, walutowym, wizowym oraz warunków pracy i zatrudnienia), które stwarzają dogodny klimat dla inwestycji kapitału zagranicznego.
Specjalne Strefy Ekonomiczne
Obecnie na terytorium ChRL istnieje 5 Specjalnych Stref Ekonomicznych (SSE). Trzy spośród nich: Shenzhen, Zhuhai i Shantou decyzją Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych z sierpnia 1980 roku ulokowane są w Prowincji Guangdong. Nieco później, we wrześniu 1980 roku na podstawie identycznej decyzji powstała kolejna SSE Xiamen w Prowincji Fujian. Piąta SSE – Prowincja Hainan – powstała w kwietniu 1988 roku na mocy decyzji 1 Sesji Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych 7 Kadencji.
Rządy lokalne SSE posiadają znacznie większe kompetencje w sprawach gospodarczych. Niezależnie o regulacji ustalanych na szczeblu państwowym SSE oferują inwestorom swoistego rodzaju preferencyjne traktowanie.
Okres pomiędzy 1980 a 1985 rokiem był tzw. fazą początkową istnienia Specjalnych Stref Ekonomicznych, w którym rozwój gospodarczy nastawiony był jedynie na produkcję proeksportową. Począwszy od 1996 roku rozpoczął się etap „udoskonalania”, w którym różne gałęzie przemysłu ulegały restrukturyzacji, głównie w zakresie przechodzenia od produkcji opartej na zaangażowaniu dużej liczby siły roboczej do zaawansowanych technologii, przemysłu opartego na wysokim wskaźniku wartości dodanej oraz dobrego poziomu sfery usług.
Specjalne Strefy Ekonomiczne działają jako eksperymentalna i pokazowa baza chińskiej gospodarki.
Strefy Rozwoju Technologiczno-Gospodarczego
Strefy rozwoju technologiczno-gospodarczego powstały w miastach otwartych w celu stworzenia doskonałych warunków dla środowiska inwestycyjnego z założeniem przyciągania coraz większej ilości inwestycji zagranicznych i najnowszych technologii. Podobnie jak SSE strefy te mają prawo tworzenia własnych regulacji prawnych w zakresie działalności gospodarczej z preferencyjnym ukierunkowaniem na rozwój i wdrażanie intensywnych technologii. Władze lokalne posiadają prawo samodzielnej akceptacji projektów inwestycyjnych nie przekraczających wartości USD 30 mln.
Na mocy odrębnych decyzji Rady Państwowej ChRL w latach 1984 – 1993 powstały 32 strefy rozwoju technologiczno-gospodarczego w swym charakterze zbliżone do systemu organizacyjnego SSE. Obecnie jest ich 54.
Specyficzny charakter oraz specjalne prawa posiada powstała decyzją Rady Państwowej ChRL we wrześniu 1990 roku strefa, zwana „Nową strefą rozwoju Pudong” (Shanghai).
W Chinach poza ww. strefami istnieją również strefy: Wolnocłowe; Państwowe Strefy Rozwoju Przemysłowego Zaawansowanych Technologii; Połączone Gospodarcze Strefy Graniczne oraz Strefy Produkcji Eksportowej.
Strefy Wolnocłowe
Strefy wolnocłowe powstały jako strefy gospodarcze zatwierdzone przez Rząd ChRL i nadzorowane przez Urząd Celny w celu prowadzenia działalności w obrocie handlu zagranicznego i obsługi celnej, przystosowane do obowiązujących praktyk międzynarodowych. Są zbliżone w swoim charakterze do (światowych) stref wolnego handlu, w których inwestorom zagranicznym zezwala się na prowadzenie handlu zagranicznego, składów celnych i produkcji proeksportowej. Strefach tych dozwolony jest wolny handel, wolna wymiana z zagranicą, wolny przywóz i wywóz towarów oraz wolny wjazd i wyjazd personelu i inne „wolności”, z wyjątkiem tych, które są zabronione przez Państwo. Strefy celne są ze wszystkich otwartych stref najbardziej otwartymi strefami w Chinach, są najbardziej elastyczne w zakresie funkcjonujących mechanizmów. Obecnie w Chinach istnieje 15 stref celnych.
Strefy Rozwoju Przemysłowego Zaawansowanych Technologii
Jednak faktycznie status prawny wszystkich stref oparty jest o założenia organizacyjne Specjalnych Stref Ekonomicznych z niewielkimi jedynie rozbieżnościami wynikającymi z regionalnej specyfiki prawnej.
Wkład wszystkich modeli specjalnych stref ekonomicznych w rozwój handlu zagranicznego ChRL w znacznej mierze przewyższa ich „wkład” w rozwój społeczny i przemysłowy.
Dla przykładu podkreślić należy, iż w 1995 roku łączna wartość obrotów handlu zagranicznego jedynie tych pięciu Specjalnych Stref Ekonomicznych wyniosła USD 55 mld, co stanowiło ok. 20% całości obrotów handlu zagranicznego ChRL. W strefach tych zarejestrowanych było ca’ 40 tys. przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, co stanowiło 15% wszystkich tego typu przedsiębiorstw funkcjonujących w Chinach. Zainwestowany w SSE kapitał zagraniczny wynosił wówczas USD 20 mld, co stanowiło ok. 12 % wszystkich bezpośrednich inwestycji zagranicznych w skali całego kraju.
W innych strefach ekonomicznych powstało wówczas ok. 15 tys. przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi. Tylko w samej strefie Pudong (Shanghai) naliczono ca’ 4 tys. tego typu przedsiębiorstw. Łączna kwota eksportu tych stref wyniosła ponad USD 10 mld, co stanowiło 7% łącznej wartości eksportu ChRL, w tym Pudong – USD 3 mld. Produkcja przemysłowa brutto wyniosła USD 30 mld – w tym Pudong ok. USD 8 mld, co stanowiło 3% łącznej wartości produkcji ChRL.
|
Bazy Danych 
Polskie Placówki
![Print [0.12 kB]](http://www.polandguangzhou.com/pl/img/221.gif){kind=small}
